Mijn geheime recept

Thumbnail

Als Atma Kriya Yoga-docent in Shree Peetha Nilaya en deel uitmakend van het 'Bhakti Marga Marga Sadhana International Department', vragen veel bewoners en gasten mij, hoe mijn sadhana-routine eruit ziet. Ze vragen het bijna alsof ik een geheim ken, dat zij niet kennen. Ze weten dat ik over het algemeen een goede relatie met sadhana heb en vragen zich misschien af, waar mijn enthousiasme voor sadhana vandaan komt.

Soms voelt het alsof mijn enige antwoord zou moeten zijn, dat ik twee uur per dag oefen en dat ik zestien rondes japa doe enzovoort en zo verder. Het lijkt erop dat men van mij verwacht dat ik een of andere sadhana-held ben, die als een gek oefent. Ik heb ook het gevoel dat men denkt dat ik een meester in diepgaande meditatie ben. 

De waarheid is dat ik dat allemaal helemaal niet ben. Nou ja, ik kan zeggen dat ik over het algemeen wel een vrij goede relatie met sadhana heb - om uiteenlopende redenen - maar ik doe vooral elke dag mijn best om een bescheiden hoeveelheid te oefenen. Weet je, ik heb een drukke levensstijl, die ook een beetje routineus is. Mijn schema lijkt waarschijnlijk behoorlijk veel op die van jullie. Wat vertel ik deze mensen die me dit soort vragen stellen, met bovengenoemde in gedachten? Nou, ten eerste, ik bevestig dat ik een goede relatie met mijn sadhana heb. Dat is de sleutel. Het is belangrijker dan een heleboel rondes van welke techniek dan ook met een slecht humeur te doen of afgeleid te zijn door allerlei dingen. Het onderhouden van een goede relatie met je spirituele beoefening, zorgt voor een baken in je leven. Het maakt dat de beoefening hun waarde behouden. En zoals elke relatie, in moeilijke tijden zul je meer zin hebben om tijd door te brengen met mensen waar je nauwe relaties mee hebt - waar je je comfortabel bij voelt en ondersteund door voelt. Dit soort goede relaties ontstaat echter door ontwikkeling in zowel positieve als negatieve tijden.

Hoe heb ik een goede relatie met sadhana opgebouwd? Door deze te cultiveren. Dit betekent dat ik elke dag tijd neem om aan die relatie te bouwen en die te laten groeien. Ik ga niet zover in mijn beoefening, dat die ongemakkelijk wordt. Ik heb mezelf niet bedolven onder voornemens, zoals twee keer per dag twee uur lang oefenen. In het begin wilde ik alleen met regelmaat oefenen. Dit betekent dat zelfs als ik me niet zo goed voel of niet zoveel enthousiasme kan opbrengen voor mijn oefeningen, ik op zijn minst een beetje oefen. Niet het minimum, maar het komt dan ook niet in de buurt van het maximaal toegestane.

Ik doe mijn best om gericht te oefenen en het geluksgevoel tijdens en na de beoefening te voelen en vast te houden. Het heeft lang geduurd om een goede relatie met Atma Kriya Yoga te krijgen. Ik moest het echt tijd geven en door mijn luiheid en onoprechtheid heen worstelen.

Als gevolg van dit alles beoefen ik mijn sadhana zeer regelmatig en staat die beoefening als een vuurtoren op mijn spirituele pad. Het is mijn leidende kracht, houdt me in bedwang en tilt me op, zodat ik niet val. Mijn methode achter dit opbouwen is 'het gewoon doen'. Ongeacht de dag of situatie, ik zorg ervoor dat ik mijn minimum doe. Ik zorg ervoor dat ik niet zeg: "Ach, één is genoeg" (ook al is het dat wel). In plaats daarvan zeg ik tegen mezelf: "Als dat in mijn gedachten opkomt, dan moet ik beslist het tegenovergestelde doen en ga ik verder en doe nog 'één rondje', een paar minuten langer." We zouden moeten begrijpen wat sadhana eigenlijk is: het Goddelijke Zelf. Als we er zo mee omgaan, dat 'ééntje minder' ook wel oké is', dan kweken we een slechte houding met het Goddelijke. In plaats daarvan zouden we moeten proberen te denken: 'Ik heb er nog eentje nodig.' Meer Goddelijkheid, niet minder. Probeer ervan te genieten, het niet af te schrijven en luiheid of desinteresse te rechtvaardigen. Zelfs al ben je niet oprecht, je sadhana werkt toch, want die is Goddelijk en daarom zal het immers NIET teleurstellen of falen. Het Goddelijke ondersteunt altijd, is altijd heilzaam en positief.

Ik denk dat het er vooral om gaat de Genade meer en meer de kans te geven Haar werk te doen. Het gaat over het geven van ruimte en vrijheid voor de sadhana, zodat deze haar werk kan doen, om geduld te hebben en uiteindelijk een relatie met sadhana, met het Goddelijke, op te bouwen.

Dat doe ik, dat is mijn geheim. Paramahamsa Vishwananda vertelde me tijdens mijn eerste interview met Hem: "Vergeet niet te oefenen." En dat doe ik niet. Ik ga gewoon door en als gevolg daarvan heb ik de mogelijkheid om echt te genieten van mijn beoefening, haar te respecteren en ervan te houden. Na verloop van tijd kijk ik terug en zie ik hoe dit mij gevormd heeft, hoe ik antwoord in plaats van te reageren. Ik zie hoe mijn doel verschoven is van zorgen, eigenbelang en drama in de richting van liefde en dienstbaarheid.

Dit is wat ik met iedereen op mijn pad, over mijn sadhana, deel. Voor het geval iemand anders zich afvraagt wat mijn geheime recept is - het gaat gewoon om het doen. Ga ervoor en laat de beoefening doen wat ze doet. Ik ben geen tovenaar, ik ben niet speciaal. De sadhana is speciaal, de sadhana is als magie. Het transformeert je door de tijd heen en door je erbij te houden, vaak zonder dat je zelfs maar merkt wat het doet! Als je nog geen sadhana beoefent, probeer het dan eens. Als je wel oefent -- ga door.  Gewoon liefhebben en oefenen!


Blog »